| |
VERBONDENHEID EN AUTONOMIE
Aan bijna ieder menselijk streven liggen twee basis-behoeften
ten grondslag. In de eerste plaats de behoefte om van beteke-nis
te zijn voor (belangrijke) anderen, de behoefte om coöpe-ratief
te zijn en voor de ander te zorgen (behoefte aan ver-bon-denheid).
In de tweede plaats de behoefte om de eigen moge-lijkheden
te re-aliseren, de eigen behoeften te bevredigen en goed
voor zichzelf te zorgen (behoefte aan autonomie). De opgave
waarvoor mensen zich gesteld zien is om beide be-hoeften
te realise-ren en ze te integreren: om binnen
het zor-gen voor
de ander ook op te komen voor de eigen belan-gen. Dit is geen
gemakkelijke opgave, want waar wij be-hoefte aan hebben
strookt niet altijd met wat ande-ren, die belangrijk
voor ons zijn, van ons verwachten of met wat wij van onszelf
ver-wachten.
Wanneer wij niet in staat zijn dit conflict, dat zich zowel
in onszelf als ,
|
|
tussen ons en an-deren af kan spelenop een bevredigende wijze naar buiten te bren-gen
en op te lossen, staan wij voor de vraag hoe wij nu nog zorg
kunnen dragen voor ons-zelf en tegelijkertijd een goede relatie
met de ander kunnen onderhouden. Dit di-lemma vormt de kern
van alle problemen en symptomen waar-mee mensen in thera-pie
ko-men; aan vrijwel alle symp-tomen ligt dit onop-gelost per-soonlijk
con-flict ten grondslag.
HET BELANG VAN DE PARTNERRELATIE
IN GEZINNEN
De relatie tussen ouders als partners is de spil waar het
gezinsleven om draait. Het is tevens het eerste belangrijke
voorbeeld dat kinderen krijgen van hoe je
met jezelf en anderen omgaat. Een liefdevolle en elkaar ondersteunende partnerrelatie
is niet alleen van grote invloed op het levensgeluk van volwassenen, maar ook
op het welzijn van kinderen, nu én in hun latere volwassen leven. |
|
